Ben jij een zoet appeltje?

Door de schrik neem je deze woorden strenger aan dan je eigenlijk wilt toegeven. En met strenger bedoel ik, je eist het gewoon van jezelf op dit moment. Want je hoort voor het eerst ergens bij. Tot dat dat ook verandert, want we maken weer een sprong in de tijd en 1 á 2 maanden of soms zelf maar weken verder gebeurt er weer wat. En bij hun planning om deze actie uit te voeren, hoor jij bij. Je zal in het begin hun boodschappen en wensen proberen af te slaan met een excuus dat je bijvoorbeeld echt moet leren voor een examen of toets. Deze worden alleen niet aangenomen of gehoord en ze blijven je pushen tot je; ja oké zegt, ik kom eraan, omdat je zo aandringt. Je denkt even te voelen hé ze vinden me echt toch wel heel lief en belangrijk. Maar dat is de illusie die ze kweken. Ze hebben jou nodig. Met jouw gezicht, zoet appeltje, maak jij hun stoutste dromen waar. Omdat jij over een goede, positieve, rustige vibe beschikt met een uitstraling in gemoedstrust. Zijn hun daden veiliger dan je denkt. Dit hebben ze zelf bewust niet door, dat dit zo in elkaar zit. Hun denken eerder dat ze macht over je hebben door je te dwingen en te pushen, maar het feit zit het hem er eigenlijk in dat ze je nodig hebben!  

Wanneer er een negatieve of kwade daad gepleegd wordt, ben jij een van de eerste aan wie ze denken om daarbij aanwezig te moeten zijn. Jij bent degene, hoe gek dit ook klinkt, die ervoor zorgt dat boze omstanders of zelfs de politie op afstand blijft. Mensen pakken minder snel hun telefoon, omdat ze jou gezicht zien en jouw energie ervaren. In zo een vriendengroep heb je vaak 2 of 3 van dit soort mensen. Die allemaal bedeesd en weggekropen in hun schulp de rest maar volgen. En af toe hun wensen proberen te claimen door te zeggen; is dit nou echt nodig en/of zullen we hier weg gaan en/of ik weet niet of ik dit wel zo leuk vindt, ik ga liever weg, is dat oké. Waarop hun weer antwoorden dat je je niet zo moet aanstellen, of dat allemaal wel meevalt, we zijn zo klaar dan kan je weer weg. Je weet toch dat het niet kwaad bedoeld is van ons, je kent ons toch.  

Dus mag je dit wel een vriendengroep noemen, want als jij even je ogen sluit en je gevoel en gedachtegang uitzet, komt er waarschijnlijk bij je op; dat je stilte wilt. En een gevoel van ontwenning met een gevoel van vluchten komt er waarschijnlijk naar boven. Die je zegt dat je weg moet rennen van deze plek. Dit gevoel wil je eigenlijk vertellen dat jij gedwongen wordt door mensen waar je stiekem eigenlijk bang voor bent. Maar dit niet wilt toegeven. Of wel wilt toegeven, maar niet wilt zien. Want je hebt eindelijk mensen om je heen, is het excuus dan vaak.  

Dit gevoel is een waarschuwing van je innerlijke ik, die zegt dat het toch echt tijd is je ogen open te doen en weg te moeten gaan van deze situatie. Die je eigenlijk meer verstikt dan rijk maakt. Want het verleden kent vaak wel dit verhaal, als ik ergens even niet bij aanwezig kan zijn. Word ik vaak in de volgende ontmoeting uitgelachen, gepest en buitengesloten op een best wel hele gemene manier. Dat betekent dat ze je afhankelijk van hen maken met angst en zogenaamde macht corruptie.  

Je wordt gedwongen lieverd, de situatie waar jij in zit, daar is geen sprake van een "vriendengroep". Je wordt langzaam ingeleid in hun spelletje, maar omdat jij bang bent om alleen te zijn en/of daarmee gepest te worden. Heb jij je bij hen aangesloten. En daar maken ze vies misbruik van. Je zal vaak geen kansen of wensen of leuke herinneringen van hun krijgen. Alleen maar ongemak, schaamte en schuld. Dat is niet wat vrienden bij elkaar doen, en omdat jij niet los kan komen van die groep. Omdat ze je dus eigenlijk gewoon bedreigen. Kan jij nu je ogen opendoen en zeggen, ik word wel gedwongen! Deze mensen willen iets van mij wat ik alleen niet begrijp! Maar dat komt dus omdat jij hun vangnet bent voor tegenstand in een vaak zinloze geweldactie.  

Doe nog maar is je ogen dicht en haal voor 10 seconden alleen even adem. De woorden "ik wil dat het stil is" of "ik wil veilig zijn" of "ik wil is rust en veiligheid ervaren", zullen er vast naar boven borrelen nu. Dat betekent dat jij zo een slachtoffer bent van zo een vriendengroep. Maar hoe kom ik daar dan los van? Door ze te negeren! Want met 1 ding heb je sowieso iets heel goeds gedaan, je hebt je vijanden van heel dichtbij leren kennen. Je weet dus precies in hoever ze in alles gaan. Je kent hun routes, hun hangplekken, welke buurten ze ontwijken, met hoeveel ze zijn, welke persoon je echt moet ontwijken als die in de groep aanwezig is. Dit zijn jouw veiligheidstools, jouw wapens eigenlijk om van ze los te komen. Negeren is het juist woord. Gewoon echt negeren. Gooi hun nummers uit je telefoon, neem onbekende nummers voor een tijdje niet op. Want ze zullen je in het begin echt gaan stalken. Omdat jij nu boven hun zogenaamde macht uit toornt. Praat erover met leraren op school En met de mensen die nu een hand naar je uitsteken! Dit maakt het veilig! En als je weet hoe 'veilig zijn' aanvoelt, ben jij je daarmee te gelijk bewust op momenten dat het niet meer veilig is. Dat maakt je steviger in je schoenen en krijg je indien nodig de kans om op voorhand al te vluchten. Weg van de plek die nu tegen jou zegt; ik ben dadelijk geen veilige omgeving meer voor jou.

En dan de kado's die je ontvangen hebt. Buiten je nieuwe zelfvertrouwen en vangnet voor toekomstige situaties die lijken op deze. Is nieuwe mensen om je heen die wel echt wat voor je over hebben. Mensen uit je omgeving en op school zullen zien en waarschijnlijk horen door domme roddels van je oude zogenaamde vriendengroep. Dat je afstand van ze hebt genomen. In situaties dat je echt heel bang bent of lastiggevallen wordt zullen zij opstaan en naast je staan. Met je meefietsen naar huis, met je praten hierover en je uitnodigen om is aan hun gezelschap deel te nemen, zoals het pakken van een film of zo in de bioscoop. Je zult mensen ontmoeten die echt van waarde voor je zijn en oprecht interesse in je hebben. Zoals het eigenlijk hoort te gaan. 

Je stapt van een onveilige omgeving opeens in een veilig netwerk en dat zal je in het begin verdrietig maken. Verwar dit verdriet alleen niet met spijt van het verlaten van die groep. Nee, dit is verdriet van geluk. Het bestaat wel voor mij en ik wil dit nu accepteren want ik weet nu wat ik echt niet wil. En ik wil dat soort mensen nooit meer om me heen. Ik wil weten wat waardig is voor mij en wat ik belangrijk vind voor de mensen om mij heen in eigenschappen en interesses. Wat past bij mij hoor ik nu voor het eerst. Dat zijn die tranen. Dus laat ze maar lekker rollen, je zal alleen maar begrip ontvangen van al die ridders om jou heen die zich hebben verzameld om je een veilig moment of dag te geven. Een verwelkoming is het ook vaak, van welkom dit is ook toepasbaar en van waarde voor in jouw leven.  

Dus zoet appeltje, doe drie keer je ogen dicht voor 10 seconden zodat ook jij je vleugels kan leren uitslaan in een nieuw mooi en veilig jasje voor jouw toekomst, als het gaat om mensen om je heen, met een veilig hart. Dat is je nieuwe gedragsregel! Onthoudt dat en vlieg hoog!